കോലാഹലം!

എന്തൊരു കോലാഹലമാണിത്. ഒന്നെഴുതാന്‍ ഇരുന്നതാണ്. കതകടച്ച്, പഴുതുകളടച്ച് ശബ്ദമില്ലാതെ ഒരിത്തിരിനേരം. താളില്‍ വാക്കുകളുടെ കലഹം. അക്ഷരങ്ങളുടെ യുദ്ധം. എന്തൊരു ശ്ബദമാണിത്. ചെകിടുപൊട്ടുന്നതുപോലെ. പേനത്തുമ്പില്‍ നിന്ന് പതിക്കുന്നവ മെല്ലെ മണലില്‍ ഊര്‍ന്ന് വീഴാതെ, പധോം എന്ന് പാറക്കെട്ടില്‍ വീഴുന്നു, വല്ലാത്തൊരു മുഴക്കത്തോടെ.

ശീലയുടുത്ത് ചമയുന്ന യ ക്കും മ ക്കും കസവുരസുന്ന ശബ്ദം.
ക്ക യുടെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലിന്റെ മുഴക്കം.
ഭ യുടെ പുലയാട്ടൊ അശ്ലീലം.
ന യുടെ നിരനിരയായുള്ള മൌനജാഥക്കുമുണ്ട് മുഴക്കം. അരിച്ചിറങ്ങുന്ന ശ്വാസത്തിന്റെ മുഴക്കം.
ഉരുണ്ട് വീഴുന്ന മൂട് തിരുമ്മിയെഴുന്നേറ്റ് നിവര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന അ ക്ക് കൂട്ടുകാരുടെ പരിഹാസത്തിന്റെ ശബ്ദം.
ഉ ക്ക് ടീച്ചറിന്റെ ചൂരലിന്റെ സീല്‍ക്കാരവും.
ഋ യുടെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മന്ത്രങ്ങള്‍.
ഝ യുടെ ശിവപാര്‍വ്വതി താണ്ഡവം.
ഗര്‍ജ്ജിക്കുന്ന ഛ യും.
ണ യുടെ നാണത്തിന്റെ പതിഞ്ഞ സ്വരം.
ഗ യുടെ ഗാനാലാപാവും ര യുടെ കൊഞ്ചലും.
പ യുടെ പിണക്കവും ഢ യുടെ പൊങ്ങച്ചവും.
ചുണ്ടില്‍ വിരലുകളടുപ്പിച്ച് മുറിക്കിത്തുപ്പുന്ന ഏ യും.
ബ യുടെ കൂര്‍ക്കം വലിയും ഴ യുടെ മദ്യാസക്തിയും.
ഠ യുടെ പഴുതിലൂടെ ഓടിയൊളിക്കുന്ന പുറംകാ‍ഴ്ചകളുടെ ശബ്ദം.

പിടഞ്ഞു വീഴുന്ന വാക്കുകളുടെ രോദനം. താളില്‍ നിന്നെന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങളുടെ തുളച്ചിറങ്ങുന്ന നോട്ടത്തിനുമുണ്ട് ശബ്ദം. കര്‍ണ്ണകഠോരം! എന്തൊരു കഷ്ടമാണിത്. ഈ കോലാഹലത്തിനു നടുവിലിരുന്നെങ്ങിനെ എഴുതും ഞാന്‍? ശ്ശ് ശ്ശ്!