സ്വാതന്ത്ര്യം!

പ്രിയ ഡോക്ടര്‍,

താങ്കളുടെ ‘ഡോക്ടറോടു ചോദിക്കൂ’ പംക്തി വനിതയില്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം വായിക്കാറുണ്ട്, ഭാര്യ കാണാതെ. വനിത അവള്‍ക്കുള്ളതാണെന്ന വ്യാജേനയാണ് വരുത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ പേരോ നാടോ വെയ്ക്കാന്‍ നിര്‍വ്വാഹമില്ല. (മിക്ക സീരിയലുകളിലേയും കഥകളെനിക്കറിയാം എന്നും അവള്‍ക്കറിയില്ല. പത്രം വായിക്കുന്നു എന്ന വ്യാജേന ഞാന്‍ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് കാണാറുണ്ട്). പക്ഷെ താങ്കളോട് എന്റെ ഈ പ്രശ്നം എഴുതി ചോദിക്കാതെ യാതൊരു നിവൃത്തിയുമില്ല. ഇങ്ങിനെ എഴുതി ചോദിക്കുന്നവരോടൊക്കെ പണ്ടെനിക്ക് പുച്ഛമായിരുന്നുവെന്നും ഞാന്‍ മനസ്സ് തുറന്നുകൊള്ളട്ടെ.

പ്രശ്നം ആരംഭിക്കുന്നത് കുറച്ച് നാള്‍ ഭാര്യയുടെ അപ്പനും അമ്മയും അനുജനും അവരുടെ വീട്ടിലെ എന്തോ അറ്റകുറ്റ പണികള്‍ കാരണം, ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ വന്നു താമസം തുടങ്ങിയ അന്ന് മുതലാണ്. മൂന്ന് മാസമാണ് അവര്‍ താമസിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. പക്ഷെ ഒന്നര മാസം കൊണ്ട് തന്നെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അതിസങ്കീര്‍ണ്ണമായിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഒരു പുരുഷനാണെന്നും അടുക്കള പെണ്ണുങ്ങളുടെ വര്‍ത്തമാനമോ ഏഷണിയോ പരദൂഷണമോ ഒന്നുമില്ലായെന്നും അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിശാലഹൃദയനാണെന്നും എത്ര നാള്‍ വേണമെങ്കിലും ഭാര്യാവീട്ടുകാരെ സഹിക്കാമെന്നും കരുതിപ്പോന്നിരുന്നു. അമ്മായിഅമ്മ-മരുമകള്‍ പോരല്ലേ നമ്മള്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി ടിവിയിലും മറ്റും കാണുന്നത്?

പക്ഷെ അമ്മായിഅപ്പന്‍ എന്റെ പല പദ്ധതികളും പൊളിച്ചു. രണ്ട് വര്‍ഷമായി ഭാര്യ എന്നോട് നിത്യേന പറയുന്ന, കാര്‍ഷെഡിലെ ഇളകിപ്പോയ കല്ല് ശരിയാക്കുക, വേസ്റ്റ് ബാസ്കറ്റിന്റെ പിടി ശരിയാക്കുക, സണ്‍ഷേഡിലെ പായല്‍ കളയുക ഇത്യാദി ജോലികള്‍ അങ്ങേര് വന്ന് രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് ചെയ്തു കളഞ്ഞു. വര്‍ഷങ്ങളായി ഞാന്‍ വളരെ തിരക്കുള്ളവനാണെന്ന് കാണിക്കുവാന്‍ അവള്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാതെ ഭാവിച്ച് നടന്ന എനിക്ക് അതൊരു വലിയ അടിയായിപ്പോയി. മാത്രവുമല്ല, ഞാന്‍ ചെയ്യുമായിരുന്നതിനേക്കാളും നന്നായി അങ്ങേര് ചെയ്തുവെന്ന് ഭാര്യ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് ഞാന്‍ വായിച്ചെടുത്തു. ഒരു മണിക്കൂറേ അപ്പന്‍ എടുത്തുള്ളൂ എന്നവള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിച്ചത് എന്തിനാണ്?

ഇവര്‍ വരുമ്പോള്‍ എന്റെ വീട്ടുചിലവു കണ്ടമാനം കൂടുമെന്നും അത് വെച്ച് ഭാര്യയെ പിന്നീടൊരിക്കല്‍ പറഞ്ഞ് പീഡിപ്പിക്കാമെന്നും ഞാന്‍ കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷെ അമ്മായിഅപ്പന്‍ പച്ചക്കറി, ഇറച്ചി, മീന്‍ മുതലായവ എന്നും വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ട് വന്ന് എന്റെ ചിലവ് ഇപ്പോള്‍ കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം എന്നെ കുറച്ചല്ല വേദനിപ്പിച്ചത്. ഞാന്‍ എത്രതവണ വേണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഭാര്യയോ വീട്ടുകാരോ കേള്‍ക്കുന്നില്ല. അതു മാത്രമൊ, അമ്മായിയമ്മ ആകട്ടെ ഞങ്ങള്‍ പാഴാക്കികളഞ്ഞിരുന്ന സാധനങ്ങളെല്ലാം ഉപയോഗമുള്ളതാണെന്ന് കാണിച്ചും തരുന്നു. എന്തൊരു കഷ്ടമാണ്?

അവളുടെ അനിയന്‍ കോളേജ് കുമാരനാണ്. അവന്‍ കോളനിയിലെ പെണ്ണുങ്ങളെ വായില്‍ നോക്കുമെന്നും അവനെ അത് വെച്ച് ഉപദേശിച്ച് നന്നാക്കാമെന്നും എന്നെ കാണുമ്പോള്‍ അവനൊരു ഭയഭക്തി വരുത്തണമെന്നും ഞാന്‍ വ്യാമോഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ടെറസ്സില്‍ നിന്ന് സിഗററ്റ് വലിക്കുമ്പോള്‍ രണ്ട് വീട് അപ്പറത്ത് ആ‍ വീട്ടുകാരുടെ വേലക്കാരിപ്പെണ്ണ് ടെറസ്സില്‍ തുണിയുണക്കുവാന്‍ ഇടുന്നത് തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായിരുന്നു. പക്ഷെ അത് കണ്ട വന്ന അവന്‍ പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയതില്‍ എന്തോ പന്തികേട് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അവന്‍ എന്നെ സംശയിച്ചു കാണുമൊ?

എന്നാല്‍ അതൊന്നുമല്ല എന്റെ പ്രശ്നം. എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു ഏറ്റവും വലിയ അടിയായത്, അവരിവിടെയുള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് മുന്‍വശത്തെ സോഫായില്‍ ഇരുന്ന് മുണ്ടു അഴിഞ്ഞ് വീഴും വരെ ചാഞ്ഞ് കിടക്കാനൊ, മുണ്ടഴിഞ്ഞ് വീണാലും അതൊന്ന് വാരി ചുറ്റാതെ വാ പൊളിഞ്ഞ് ടി വി കണ്ട് തുപ്പലൊലിപ്പിച്ച് കിടന്നുറങ്ങാനൊ സാധിക്കുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ഭാര്യയോട് എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോഴൊക്കെ ഒന്ന് നുള്ളാനും സൊള്ളാനും സാധിക്കുന്നില്ല.

അവര്‍ വന്ന് ആദ്യത്തെ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ കാണുന്ന ടിവി പരിപാടികളെല്ലാം മഹാ ബോറാണെന്ന് അമ്മായിഅപ്പന്‍ നേരിട്ട് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാനത് വയ്ക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റ് പോയി പുസ്തകം വായിക്കാന്‍ പോകുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതുകൊണ്ട് അവരുള്ളപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മൊത്തം നേരം ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് ചാനലും, സി.എന്‍.എന്നും, ബിബിസിയും കണ്ട് മടുത്തു. അങ്ങേര്‍ക്ക് ഇതൊക്കെ വല്ല്യ ഇഷ്ടമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്റെ ഗതിയോര്‍ത്ത് താങ്കള്‍ക്ക് സഹതാപം തോന്നുന്നില്ലെ?

എങ്ങിനെ ഇവരെ സഹിക്കും എന്ന് എനിക്ക് യാതൊരു പിടിയുമില്ല. എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം മൊത്തം അവര്‍ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനിയും ഒന്നര മാസം കൂടി ബാക്കിയുണ്ട് അവര്‍ പോകുവാന്‍. എനിക്ക് വട്ട് പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇവിടെ. എനിക്ക് എന്റെ വീട് എന്റെ ഭാര്യ മാത്രം മതി. അവളുടെ വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ ഒരു നിമിഷം ജീവിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല. അമ്മായിയമ്മ എനിക്കിഷ്ടമുള്ള കറികളെല്ലാം എന്നും ഓര്‍ത്ത് വെച്ച്തരുന്നത് മാത്രമാണ് പൊട്ടിത്തെറിക്കാതെ എന്നെ പിടിച്ചുനിറുത്തുന്ന ഏക ഘടകം.

എനിക്ക് പക്ഷെ മനസ്സിലാവാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്. എന്റെ വീട്ടുകാര്‍ വരുമ്പോള്‍ ഭാര്യ ഇതുപോലെയൊരു മുഷിവും കാണിക്കുന്നില്ല. അവര്‍ വരുന്നത് വളരെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ രണ്ട് വര്‍ഷം ഞാന്‍ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ ആയി ദില്ലിയില്‍ ആയിരുന്ന സമയത്ത് അവള്‍ താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹൊ! ഒറ്റയ്ക്ക് ഭാര്യാവീട്ടുകാരുടെ കൂടെ താമസിക്കുന്ന കാര്യം എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാന്‍ വയ്യ. അവള്‍ എങ്ങിനെ ഇത് ചെയ്യുന്നു? ഒരു ദിവസം സഹികെട്ട് അവളോട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ എടുത്തടിച്ച പോലെ അവളുടെ കഴുത്തിലെ താലിമാല ഊരി എടുത്തുകാണിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു,
“അതേ, ഈ മാല നിങ്ങളുടെ കഴുത്തില്‍ സ്വല്‍പ്പം നേരം ഇട്ടു നോക്കൂ. അന്നേരം മുതല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കും എന്നെപ്പോലെ പെരുമാറേണ്ടതായി തോന്നും.”

ഇതൊരു പരിഹാസമല്ലേ? പുരുഷവര്‍ഗ്ഗത്തെ മുഴുവന്‍ അവള്‍ പുച്ഛിച്ചതല്ലെ? ഇതിനൊരു തക്ക മറുപടി തന്ന് എന്നെ ഈ കൊടിയ അപമാനത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. താങ്കളും വിവാഹിതനായ പുരുഷനാണല്ലൊ. എങ്ങിനെ ഇവരെ സഹിക്കുന്നു? കാലകാലങ്ങളായുള്ള ഇവരുടെ ഈ പരിഹാസ പീഢനം നമ്മള്‍ എങ്ങിനെ അവസാനിപ്പിക്കും? ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

- എന്ന് മറുപടി ആകാംക്ഷാപൂര്‍വ്വം പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്,
എസ് കെ അനോണിമസ്.