പറയട്ടെ?

അനിയനാണ്. കണ്ടിട്ടില്ല ആ കണ്ണുകളും, സ്വരവും. ശബ്ദം പതിയേ ആയിരിക്കുമൊ? അവന്റെ വരികള്‍ പോലെ? നോവിക്കാതെ നോവിച്ച് കൊണ്ട്? അവന്റെ കവിതകള്‍ പോലെ? പറയാതെ പറഞ്ഞ് ഹൃദയത്തോട് ചേര്‍ന്ന്? സങ്കടത്തിലാ‍ണെന്ന്. വിളിക്കണമെന്നുണ്ട്. എഴുതണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ വയ്യ. വെറുതെ നോക്കിയിരിക്കണം അവനെ എനിക്ക്. നിലയില്ലാ കയത്തില്‍ കൈകാലിട്ടടിക്കുന്നുവെന്ന്. പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ നൂല്‍ചരടുകള്‍ കൂട്ടിക്കെട്ടി അവനെറിഞ്ഞു കൊടുക്കണം. രക്ഷപ്പെട്ട് വരട്ടെ പതിയേ അതില്‍ തൂങ്ങി.

സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് മുഖത്ത് നോക്കി അനുജനോട് എങ്ങിനെയാ പറയുക? പിന്നീട് കുറുമ്പ് കാട്ടുമ്പൊ അവന്‍ എന്നെ കളിയാക്കില്ലെ? കുസൃതി കാട്ടി മുടി പിടിച്ച് വലിക്കുമ്പോള്‍ അത് പറഞ്ഞ് എന്നെ കരിയിപ്പിക്കില്ലെ? ചെരിപ്പെടുത്ത് തോട്ടിലേക്കെറിഞ്ഞ് ‘എന്റെ ചേച്ചി എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു’ എന്ന് ഉറക്കേ കൂവി, മരങ്ങളും തോട്ടിലെ കൊറ്റിയും എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കില്ലെ? പറയില്ല ഞാന്‍. ഒരു കുട്ടിക്കൊരങ്ങനാ ആ കള്ളച്ചെറുക്കന്‍!