രാഷ്ട്രീയ ദുരന്തങ്ങളുടെ ആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍

-1-

ജോര്‍ജ്ജ് ബുഷെന്ന അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് കേരളീയര്‍ക്ക് സുപരിചിതനാണ്. കേരളത്തിലെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സുകരിയോടു ചോദിച്ചാല്‍ പോലും ജോര്‍ജ്ജ് ബുഷെന്നാല്‍ ഒരു യുദ്ധക്കൊതിയനും സര്‍വ്വോപരി എണ്ണയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു രാജ്യത്തേയും അവിടുത്തെ ജനങ്ങളേയും കപടവാഗ്ദാനങ്ങള്‍ നല്‍കി നാശത്തിലേക്ക് നയിച്ച ഒരാളാണെന്നും ആ ആറു വയസ്സുകാരി പറഞ്ഞെന്നിരിക്കും. ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ പാര്‍ട്ടിക്ക് ഒരു കാലത്തും വോട്ട് ചെയ്യരുതെന്നും നമ്മളെല്ലാവരും തലകുലുക്കി സമ്മതിക്കും.

1860ലേക്ക് ചരിത്രത്തിലൂടെ എത്തിനോക്കുക. അന്ന് റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടി അമേരിക്കയുടെ പ്രസിഡന്റായി അധികാരത്തിലെത്തിച്ചത് വിപ്ലവാത്മകമായ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ച ആരാധ്യപുരുഷനായ ഏവര്‍ക്കും സുപരിചിതനായ അബ്രഹാം ലിങ്കണ്‍ എന്ന മഹദ്‌‌വ്യക്തിയെയാണ്. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രസിഡന്റുമാണ് അബ്രഹാം ലിങ്കണ്‍. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു അടിമവിമോചനം. അങ്ങിനെ ഒരു പുരോഗമനപ്രസ്ഥാന ചരിത്രവും അതിനോടൊപ്പം മറ്റു പല അമേരിക്കന്‍‍ വിശ്വാസങ്ങളുടേയും ആകെത്തുകയായ റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയോട് അതുകൊണ്ടൊക്കെ കൂടിയുമാണ് വെള്ളക്കാരനായ അമേരിക്കക്കാരനു അടങ്ങാത്തൊരു കൂറും. ഈയൊരു കൂറില്‍ നിന്നു ഉരുത്തിരിയുന്ന പ്രബലമായ സംഘടനാപാടവം നിമിത്തമാണ് എത്രയൊക്കെ മോശം ഭരണം കാഴ്ചവെച്ചാലും റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയെ തുരത്തുക ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ക്ക് ശ്രമകരാവുന്നത്. ആ പാര്‍ട്ടി ഇന്ന് നയങ്ങളിലും പുരോഗമനത്തിലും എവിടെയെത്തി നില്‍ക്കുന്നു എന്ന് വിചിത്രമായി തോന്നാം. സ്റ്റെം സെല്‍ റിസേര്‍ച്ച് പോലെ മനുഷ്യരാശിക്ക് വളരെയധികം ആശാ‍വഹമായൊരു ശാസ്ത്രശാഖയക്ക് വരെ വിലക്ക് ഏര്‍പ്പെടുത്തുവാന്‍ ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ ഭരണത്തിന്‍‍ കീഴില്‍ സാധിച്ചു. 2009-ല്‍ ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരനെ അമേരിക്കയുടെ പ്രസിഡന്റാക്കിയത് കറുത്തവര്‍ഗ്ഗക്കാരായ അടിമകളുടെ വിമോചനത്തിനു വേണ്ടി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയല്ല. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ അടിയൊഴുക്കുകളുടെ ദൃഷ്ടാന്തമാണിത്‍.

എത്ര ദൃഢമായ മൂല്യങ്ങളുമുള്ള രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളിലും, ഭരണത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ കൊണ്ടും ഭരണാ‍ധികാരികളുടെ അഴിമതികള്‍ കൊണ്ടും അധികാരത്തിനു വേണ്ടി പലപ്പോഴായി പല വിശ്വാസങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും അടിയറവെക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടെന്നതിനു അനേകം ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് മുകളില്‍ പരാമര്‍ശിച്ചത്. അധികാരത്തില്‍ വരുവാനും അത് നിലനിറുത്താനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും കാലാനുസൃതമായി പല മാറ്റങ്ങള്‍ക്കും വശംവദരാകാറുണ്ട്. കൊണ്ടും കൊടുത്തുമുള്ള രാഷ്ട്രീയ ചേരുവകളാ‍ണ് ഇവയുടെ നിലനില്‍പ്പിന്റെ കാതല്‍. മൂ‍ല്യങ്ങളും ആദര്‍ശങ്ങളും അപ്പാടെ മാറുന്ന പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഒരു രാജ്യത്തിനു ദീര്‍ഘകാലയടിസ്ഥാനത്തില്‍ എന്തുമാത്രം ദോഷം ചെയ്യാറുണ്ടെന്ന് പലപ്പോഴും വോട്ടര്‍മാര്‍ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നു എന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അപകടകരമായ ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷവുമാണ്.

-2-

മ‌ദനിയെന്ന വ്യക്തിയാണ് ഇന്ന് കേരളത്തിന്റെ ലോകസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത്. ഇത് ആശ്വാസ്യകരമായ വസ്തുതയാ‍ണോ എന്നതാണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്. അതിനു ആദ്യം മദനിയെക്കുറിച്ച് അറിയണം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രവും കുശാഗ്രബുദ്ധിയും രാഷ്ട്രീയപാടവും അറിയണം. മദനിയുടെ ഇതുവരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ മൂന്നായി തിരിക്കാം. ബാബ്രി മസ്ജിദിനു മുന്‍പും ബാബ്രി മസ്ജിദ് പൊളിച്ചതിനു ശേഷമുള്ള ജയില്‍ വാസവും ജയില്‍ വിമോചനത്തിനു ശേഷവും.

തിരുവനന്തപുരത്തും കൊല്ലത്തും തീപാറുന്ന മതപ്രസംഗങ്ങള്‍ കൊണ്ട്, പൊതുവേയുള്ള സാമുദായിക പ്രശ്നങ്ങളില്‍ വിഷമിച്ചിരുന്ന മുസ്ലീം വിഭാഗത്തിലെ ഒരുപറ്റം യാഥാസ്ഥിതികരെ കയ്യിലെടുക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞതോട് കൂടിയാണ് മ‌അദനിയുടെ താരോദയം. ഈ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ സമര്‍ത്ഥമായി തന്റെ വിശ്വസ്ത തൊഴിലാളികളാക്കി മാറ്റുവാന്‍ മ‌അ്ദിനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മ‌അ്ദനി തീവ്രമായി പ്രസംഗിച്ചിരുന്നത് ശരാശരി മുത്സീം തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്ന സംഹിതകളാണ്. അതുകൊണ്ടൊക്കെക്കൂടി ഇസ്ലാം സമുദായം പുരോഗമിക്കുന്നു അല്ലെങ്കില്‍ വഴിതെറ്റുന്നു എന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്ന കുറച്ച് യാഥാസ്ഥിതികര്‍ക്ക് മഅദനി പ്രിയങ്കരനായി മാറി.

ഇങ്ങിനെയൊരു വിശ്വസ്ത ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ രാഷ്ട്രീയമായി മുതലെടുക്കുവാന്‍ മഅ്ദനി ഉത്സാഹം കാണിച്ചത് മലബാറില്‍ നിന്നും പിന്തുണ കിട്ടിത്തുടങ്ങിയതു മുതലാണ്. പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്ന ബാബ്രി മസ്ജിദ് പ്രശ്നത്തെ മ‌ദനി തോളിലേറ്റി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് കേരളമൊട്ടാകെ സഞ്ചരിച്ച് തീവ്രമായ വര്‍ഗ്ഗീയ പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെ മദനി ഒരു അടിത്തറ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുവാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങിനെയാണ് ഐ.എസ്.എസ്-ന്റെ (ISS) ജനനം. രാഷ്ട്രീയ സ്വയം സേവകര്‍ എന്ന് ഓമനപ്പേരിട്ട് വിളിക്കുന്ന ഹിന്ദുഫാഷിസ്റ്റ് വിദ്യാലയങ്ങളുടെ മാതൃകയിലായിരുന്നു ഐ.എസ്.എസിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനവും. അണികള്‍ക്ക് ആയുദ്ധ പരിശീലനവും നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഈ സംഘടന നടത്തിയിരുന്നു. ബാബ‌റി മസ്ജിദ് പൊളിഞ്ഞതിനുശേഷം നിരോധിക്കപ്പെട്ട സംഘടനയില്‍ നിന്ന് മദനി പി.ഡി.പിക്ക് രൂപം കൊടുത്തു. ഇതിനിടയില്‍ ആര്‍.എസ്.എസ്സുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു കാലു നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മദനി പി.ഡി.പി രൂപീകരിച്ചപ്പോള്‍ പഴയ ആശയങ്ങളില്‍‍ നിന്ന് അല്പം ചുവടു മാറുകയും എല്ലാത്തരം ചൂഷിതവിഭാഗക്കാരുടേയും പ്രത്യേകിച്ച് ദളിതരുടെയും അത്താണിയായി സ്വയം അവരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന ശിവഗിരി പ്രശ്നത്തില്‍ മഠത്തിലെ ഒരു വിഭാഗം ആളുകള്‍ക്ക് ആയുദ്ധസഹായം മദനി നല്‍കിയതായും പറയപ്പെടുന്നു . അതേ ഡെക്കാന്‍ ഹെരാള്‍ഡ് റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം പോലീസും ഇന്റലിജെന്‍സും ആരോപിക്കുന്നത് മദനിക്ക് ഇന്ത്യയ്ക്ക് വെളിയിലുള്ള പാന്‍‌ഇസ്ലാമിക ഗ്രൂപ്പുകളുടെ സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങള്‍ ലഭിക്കുന്നു എന്നുമാണ്. (ഡെക്കാന്‍ ഹെരാള്‍ഡ് വാര്‍ത്ത)

എന്‍.എസ്.എ ആക്റ്റ് പ്രകാരമാണ് മദനിയെ കസ്റ്റഡിയില്‍ നിന്നു വിട്ടയക്കാതെ ഇരുന്നത്. ഇന്ത്യയില്‍ ജാമ്യമില്ലാ തടവാണ് തീവ്രവാദം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ സമൂഹങ്ങളെ തമ്മില്‍ ഭിന്നിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കുറ്റങ്ങള്‍ക്ക്. സമാനമായ കുറ്റത്തിനാണ് ഇന്ന് വരുണ്‍ ഗാന്ധി ജയിലില്‍ കിടക്കുന്നതും അമ്മയായ മനേക ഗാന്ധിക്ക് പോലും സന്ദര്‍ശനാനുമതി ഇല്ലാത്തതും. ഗുരുതരമായ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ 92-ല്‍ കോഴിക്കോട് വെച്ച് നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിന്റെ പേരിലാണ് മ‌അദനി ജയിലില്‍ കിടന്നിരുന്നതും കോടതികള്‍ തുടരത്തുടരെ ജാമ്യം നിഷേധിച്ചതും. 92ല്‍ ബാബ്രി മസ്‌ജിദ് തകര്‍ന്നതിനു ശേഷം കോണ്‍‌ഗ്രസ്സ് ഭരണകൂടത്തിനെ പ്രതിചാര്‍ത്തി, മതപ്രസംഗങ്ങളില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിനു വേണ്ടി വോട്ട് ചെയ്യുവാന്‍ മ‌ദനി ആഹ്വാനം ചെയ്തിരുന്നു. ആദ്യമായി മദനി ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിനു വേണ്ടി വോട്ടപേക്ഷിക്കുന്നതും അങ്ങിനെയാണ്. പിന്നീട് ഗുരുവായൂരും ഒറ്റപ്പാലത്തും നടന്ന തിര‍ഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ മദനിയെന്ന പിഡിപിക്ക് സുപ്രധാനമായ പങ്ക് വഹിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതിന്റെ പശ്ചാ‍ത്തലത്തിലാണ് മദനി അവഗണിക്കാനാവാത്ത രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുള്ളയാളാ‍യി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയത്. പക്ഷെ അതേ ഇടതുപക്ഷ നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തന്നെ ഗുരുതരമായ കുറ്റങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി 98-ല്‍ മ‌ദനിയെ തമിഴ്നാട് സര്‍ക്കാരിനു ഏല്‍പ്പിച്ചു. ഇടതുപക്ഷം വഞ്ചിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മദനി, വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളുമായി തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അടുക്കുമ്പോള്‍ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും സഖ്യത്തിനു ശ്രമിക്കുകയും അതില്‍ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്രയധികം ഏറ്റുമുട്ടിയ ബി.ജെ.പിയുമായി പോലും മദനി ജയിലില്‍ നിന്ന് മോചിതനാവാന്‍ വേണ്ടി സഖ്യത്തിനു ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷവും വലതുപക്ഷവും മദനിയെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യത്വപരമായ കാരണങ്ങളെന്ന വ്യാജേനയാണ് രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളും ഇത് നിര്‍‌ലജ്ജം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്. എന്നാല്‍ ഭരണത്തില്‍ എത്തിപ്പെടുമ്പോള്‍ മദനിയെ തള്ളിപ്പറയാനും ഇവര്‍ മത്സരിച്ചു.

മദനിയുടെ പ്രസംഗങ്ങള്‍ എത്രമാത്രം വിഷം വിതച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്റെ ഒരു തെളിവാണ് അബ്ദുല്‍ ജബ്ബാര്‍. തീവ്രവാദ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് പോലീസിന്റെ പിടിയിലായ അബ്ദുല്‍ ജബ്ബാര്‍ മദനിയുടെ തീവ്രവര്‍ഗ്ഗീയ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഇരയാണ്. മദനിയുടെ അറസ്റ്റിനു ശേഷം പി.ഡി.പിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നിന്നു പോവുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ജബ്ബാര്‍ ഹൈദരബാദിയിലേക്ക് ചുവടുമാറുകയും പിന്നീട് കാശ്മീരിലേക്ക് തീവ്രവാദിയായി പോവുകയും ചെയ്തു. (ദ ഹിന്ദു വാര്‍ത്ത.)

മദനിയെ ഒന്‍പത് വര്‍ഷം വിചാരണ കൂടാതെ ജയിലില്‍ അടച്ചതും ജാമ്യം നിഷേധിച്ചതും മനുഷത്വപരമായി തെറ്റ് തന്നെയാണ്. തികഞ്ഞ നീതിനിഷേധമാണത്. മുംബൈ ആക്രമണത്തിലെ പങ്കാളിയായ കസബിനും വര്‍ഗ്ഗീയ വിദ്വേഷം പ്രസംഗിച്ച വരുണ്‍ ഗാന്ധിക്കും മനുഷ്യത്വപരമായ പരിഗണനകള്‍ കൂടിയേ തീരൂ. അവ മദനിക്ക് നിഷേധിച്ചതില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഭരണകൂടങ്ങളുടെ അനാസ്ഥയുണ്ട്. ഇതിനു വേണ്ടി മദനിയോടൊപ്പം നില്‍ക്കുവാന്‍ ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിനു കഴിയണം. അങ്ങിനെ പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ, ജയിലില്‍ അടയ്കപ്പെട്ട മദനി എങ്ങിനെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു എന്നുകൂടിയറിണം.

ജയിലില്‍ അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും മദനി തന്റെ തീവ്ര നിലപാടുകളില്‍ നിന്ന് മാറിയിരുന്നില്ല എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് പിന്നീട് നടന്ന പല സംഭവങ്ങളും. 2005-ല്‍ തമിഴ്‌നാട് സര്‍ക്കാര്‍ ജാമ്യം നിഷേധിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ തമിഴ്‌നാടിന്റെ ബസ് കത്തിക്കുവാന്‍ മദനിയുടെ ഭാര്യ സൂഫിയ മദനി ഉള്‍പ്പെട്ടു എന്നതാണ് ഇന്ന് കോടതിയില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു കേസ്. സൂഫിയ മദനി നടത്തിപ്പോരുന്ന പര്‍ദ്ദാ വസ്ത്രശാലയില്‍ മുത്സീം യുവാക്കള്‍ക്ക് കാശ്മീരിലേക്ക് പോകുവാനും ഒത്താശ ചെയ്തിരുന്നു എന്നും മാധ്യമങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. കാശ്മീരില്‍ സൈന്യത്തിന്റെ വെടിയേറ്റ് മരിച്ച മലയാളികള്‍ ചിലര്‍ക്ക് മദനിയുമായും പ്രസ്ഥാനമായും ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നതായ കേസുകളും ഇപ്പോള്‍ പോലീസ് അന്വേഷണത്തിലാണ്. എങ്കിലും മദനി ജയില്‍ വിമോചിതനാവുമ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ മദനിക്കെതിരെ നിലനിന്നിരുന്ന ഇരുപത്തിനാലോളം ക്രിമിനല്‍ കേസുകള്‍ കോടതി പെട്ടെന്ന് റദ്ദാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. എന്നിട്ടും ഈയടുത്ത കാലത്ത്, 2008ല്‍ റഹിം പൂക്കടശ്ശേരി എന്ന പുരോഗമന ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതനെ കൊലപ്പെടുത്തുവാന്‍ ശ്രമിച്ചു എന്ന പേരിലും മദനിക്കും സുഹൃത്തായ ലക്ഷര്‍-ഇ-തോയിബായുടെ ചാവേറായ കണ്ണൂരുകാരന്‍ നാസിറിന്റെ പേരിലും കേസ് ചാര്‍ജ്ജ് ഷീറ്റുകള്‍ പോലീസില്‍ നിലവിലുണ്ട്.

ഇതാണ് മദനിയുടെ ചുരുക്കത്തിലുള്ള ചരിത്രം. 2005-ല്‍ വരെ സുപ്രീം കോടതി ജാമ്യം പോലും അനുവദിക്കാത്ത ഒരാള്‍ക്കെതിരെയുള്ള തെളിവുകള്‍ 2006-ല്‍ എങ്ങിനെ തേഞ്ഞുമാഞ്ഞു പോയി? (2006-ല്‍ ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാരിനെ അധികാരത്തിലേറ്റിയതിനു പി.ഡി.പിയുടെ പരോക്ഷമായ സഹായമുണ്ടായിരുന്നു). മ‌അദനിയെ പോലീസില്‍ ഏല്‍‌പ്പിച്ചത് നായനാര്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാരാണ്. ഒരു ബി.ജെ.പി സര്‍ക്കാരായിരുന്നെങ്കില്‍ അതിലെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് തീര്‍ച്ചയായും സംശയിക്കാ‍മായിരുന്നു. അങ്ങിനെയെങ്കില്‍ വിലപ്പോവാത്ത തെളിവുകള്‍ വെച്ച് ഒരു മതനേതാവിനെ മന‌:പൂര്‍വ്വം ദ്രോഹിക്കുവാന്‍ ഇടതുപക്ഷക്കാര്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നുവോ? അങ്ങിനെയുള്ള എത്ര കേസുകള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മതനേതാക്കന്മാരെ ദ്രോഹിക്കുന്ന കേസുകള്‍ കേരളത്തിലുടനീളം ഇടതുപക്ഷം രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം?

98-ല്‍ ജയിലില്‍ അടയ്ക്കപ്പെട്ട മ‌അദനിയ്ക്ക് ഐ.എസ്.ഐ ബന്ധമുണ്ടെന്നും ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ തീവ്രവാദിയെന്നും ദേശാഭിമാനി 2002-ല്‍ പരമ്പരയായി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങിനെയെങ്കില്‍ പാര്‍ട്ടി പത്രത്തില്‍ (ഭരണം കിട്ടുമ്പോള്‍ സ്റ്റേറ്റ് പത്രവും) ഒരു മതനേതാവിനെതിരെ തെറ്റായ ആരോപണങ്ങള്‍ അതും രാജ്യദ്രോഹം വരെ ആരോപിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? അങ്ങിനെ എത്രപേര്‍ക്കെതിരെ ഇങ്ങിനെ വ്യാജമായി ആരോപണങ്ങള്‍ കെട്ടിച്ചമച്ചിട്ടുണ്ടാവണം? എത്ര മതനേതാക്കന്മാരെ ദേശാഭിമാനിയും പാര്‍ട്ടിയും അധികാരത്തില്‍ വരുമ്പോള്‍ ദ്രോഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം? ഇതിനു ജനങ്ങളോടോ മുസ്ലീങ്ങളോടോ ഉത്തരം പറയാന്‍ സാധിക്കുമോ? അതല്ല ഇവ സത്യമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ കേസുകളാണ് ഇപ്പോള്‍ തെളിവില്ലാതെ പോയത്. (ഇതുപോലെ ഈയടുത്ത് തെളിവില്ലാതെ പോകുകയാണ് സന്തോഷ് മാധവന്റെ പല കേസുകളും). കേരളത്തിലെ ജലസംഭരിണികളിലെ വെള്ളം നീരാവിയായി പോവുന്നതുപോലെയാണ് കേസുകളും അഴിമതിയാരോപണങ്ങളും മറ്റും തേഞ്ഞുമാഞ്ഞു പോവുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ? മ‌അദനിക്ക് വേണ്ടത് മറ്റൊന്നുമല്ല, തന്റെ ചെയ്തികള്‍ക്ക് ഒരു രാഷ്ട്രീയ/അധികാര പിന്‍‌ബലം. നരേന്ദ്രമോഡിക്ക് വേണ്ടതും അദ്വാനിക്ക് വേണ്ടതും അതൊക്കെ തന്നെ. ഇന്നു തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തി എന്നോ മറ്റോ എപ്പോഴോ ഒരു പ്രാവശ്യം ഏറ്റു പറഞ്ഞുവെങ്കില്‍, അത് രാഷ്ട്രീയമായൊരു ഏറ്റു പറച്ചില്‍ മാത്രമാണെന്ന് മദനിയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

മൃദുവര്‍ഗ്ഗീയത പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കൈപൊള്ളിയത് കോണ്‍‌ഗ്രസ്സിനാവണം. ഇന്ത്യയുടെ യുവപ്രധാനമന്ത്രിയെന്ന് വാഴ്ത്തപ്പെട്ട രാജീവ് ഗാന്ധി മൃദുവര്‍ഗ്ഗീയത പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ആര്‍ത്തലച്ച് വന്ന ഫാസിസത്തില്‍ അടിവേരുകള്‍ക്ക് വരെ ക്ഷതം സംഭവിച്ച കോണ്‍‌ഗ്രസ്സ് തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയത് വളരെ വൈകിയാണ്. മുത്സീങ്ങള്‍ക്കും ഹിന്ദുക്കള്‍ക്കും വേണ്ടത് ഹജ്ജോ രാമക്ഷേത്രമോ അല്ലായെന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ ഏറെ താമസിച്ചു പോയതിന്റെ പരിണിതഫലമാണ് ഇന്ന് ബി.ജെ.പിക്ക് പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കിട്ടുന്ന അധികാരം. ഈയൊരു ചരിത്രപരമായ തെറ്റ് ആവര്‍ത്തിക്കുവാന്‍ ഇന്ന് രാഷ്ട്രീ‍യ പാര്‍ട്ടികള്‍ തമ്മില്‍ മത്സരമാണ്. ദളിതര്‍ക്കും മുസ്ലീങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടിയെന്ന് മാത്രം നിലകൊള്ളുന്ന ബി.എസ്.പി-യിലും സമാജ്‌വാദിപാര്‍ട്ടിയിലും കല്യാണ്‍ സിംഗുമാര്‍ തിമിര്‍ത്താടുകയാണ്. ഇങ്ങ് കേരളത്തില്‍ മ‌അദനിയെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ സിപി‌എം-ന്റെ സമ്മുന്നത നേതാക്കന്മാരോടൊപ്പം തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ സ്റ്റേജ് പങ്കുവെക്കുകയും പൊന്നാന്നിയിലെ പ്രസംഗത്തില്‍ ഇന്ത്യന്‍‍ ഇസ്ലാമിക വികാരങ്ങളെന്ന് മ‌അദനി കരുതുന്ന പാല‌സ്തീന്‍/ ഇറാക്ക് എന്നിവയും തീപാറിച്ചുകൊണ്ട് പ്രസംഗിക്കുമ്പോള്‍ പഴയ ‌മ‌അദനിക്ക് കോട്ടമൊന്നും തട്ടിയിട്ടില്ല, പകരം പഴയ കുപ്പി പുതിയ വീഞ്ഞെന്ന് വേണം മനസ്സിലാക്കുവാന്‍. ഇത് കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ ആചാര്യന്മാര്‍ക്ക് അറിയാന്‍ വയ്യായ്ക അല്ല.

ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് മതനിരപേക്ഷത. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ വക്താക്കളെന്നു സ്വയം അവരോധിച്ചിരിക്കുന്ന സി.പി.എം, മുന്‍പ് തീവ്രവര്‍ഗ്ഗീയം പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്ന ഇപ്പോഴും കേസുകള്‍ നിലവിലുള്ള, അന്വേഷണം നടക്കുന്ന ഒരു തീവ്രമതനേതാവിനോടൊപ്പം സ്റ്റേജ് പങ്കിടുകയും ഒരുമിച്ച് വോട്ട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് സാരമായ കോട്ടം തട്ടിയെന്ന് വേണം മനസ്സിലാക്കുവാന്‍. മ‌അദനിയെപ്പോലെയൊരു തീവ്രമതനേതാവിനെ കൂടെകൂട്ടുന്നത് വഴി കേരളത്തില്‍ ആര്‍.എസ്.എസ് കൂടുതല്‍ സംഘടിതരാവുകയും അത് വഴി കലക്ക വെള്ളത്തില്‍ കേരളമൊട്ടാകെ മീന്‍ പിടിക്കാമെന്നും പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ടോ? പൊന്നാനിയില്‍ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചരണം ആരംഭിക്കാന്‍ അദ്വാനിക്ക് തോന്നിപ്പിച്ചതും അങ്ങിനെയൊന്നാവില്ലേ? കായിക ബലത്തിലൂടെ മാത്രം കേരളത്തിലെയോ ബംഗാളിലെയോ വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്ന ആര്‍.എസ്.എസ്സുകാരെ തുരത്തുന്നതുപോലെ തീവ്രവാദവും അടിച്ചമര്‍ത്താമെന്ന് പാര്‍ട്ടി‍ കരുതുന്നുണ്ടോ? രാമക്ഷേത്രം പണിയില്ല എന്നൊരുറപ്പിന്മേല്‍ വി.പി.സിംഗ് സര്‍ക്കാരിനെ ബി.ജെ.പിയോടൊപ്പം പിന്തുണയ്ക്കുമ്പോള്‍ അധികാരത്തിന്റെ കരാളഹസ്തങ്ങളിലൂടെ ഇന്ത്യയൊട്ടാകെ ബി.ജെ.പി ഫാഷിസ്റ്റ് അജണ്ട പടര്‍ത്തുമെന്നും ഒരുനാള്‍ ദില്ലിയിലെ അധികാരക്കസേരയില്‍ അമര്‍ന്നിരുന്നു ജെ.എന്‍.യു-വിലെ ഇടതുപക്ഷ ചായ്‌വുള്ള ചരിത്രപണ്ഡിതന്മാര്‍ കാ‍ലങ്ങളോളം ഗവേഷണം ചെയ്തെഴുതിയ പുസ്തകങ്ങള്‍ വരെ തിരുത്തപ്പെടുമെന്നും പാര്‍ട്ടിയിലെ ചിന്തകര്‍ ആരും ദു:സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കില്ല.

-3-

ഇന്ത്യയില്‍ മതത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിന്നും വിഭിന്നമായി വേര്‍തിരിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ലെന്നും അങ്ങിനെ വേര്‍തിരിവുണ്ടെന്ന് പറയുന്നവര്‍ക്ക് മതമെന്തെന്ന് അറിയില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് വെച്ചത് ഗാന്ധിയാണ്. മതവിശ്വാസമോ ന്യൂനപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളോ അല്ല അതുകൊണ്ട് വിഷയം. വിഷയം മതസ്പര്‍ദ്ധയില്‍ മാത്രമൂന്നിയ രാഷ്ട്രീയമാണ്. അവയുടെ ആളിക്കത്തുന്ന ജനാധിപത്യധ്വംസനമായ രാഷ്ട്രീയമാണ്. പാഠപുസ്തകങ്ങളില്‍ നടന്ന പ്രതിലോമകരമായ മതവിഷയങ്ങള്‍ ബ്ലോഗിലുടനീളം ബ്ലോഗിലെ പ്രബുദ്ധര്‍ ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വെച്ചപ്പോള്‍ മതസ്പര്‍ദ്ധാപരമായ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അവരുടെ നിശബ്ദത വിളിച്ചോതുന്നത് കൊടിയുടെ നിറങ്ങളിലൂന്നിയ രാഷ്ട്രീയ കാപട്യമാണ്.

ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവുമധികം വോട്ടിനു വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണ് മുസ്ലീം ജനസമൂഹം. വോട്ട് ചോദിച്ചു വരുന്നവര്‍ അവരെ വെറും വിഡ്ഡികളായി കണ്ട് അവരുടെ മതനേതാക്കളിലൂടെ മാത്രം ഈ ജനതയോട് സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഒരുപാട് ദുരിതങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നവരായി ഈ ജനവിഭാഗം പുറന്തള്ളപ്പെടുകയാണ്. ഇതില്‍ ഏറ്റവും ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നത് അവരിലെ സ്ത്രീകളുമാണ്. മദ്രസ്സകളിലെ പഠിത്തം മാത്രം മതിയെന്നു വരെ തീരുമാനിക്കുന്ന ഒരു ദുരന്തത്തിലേക്ക് മന:പൂര്‍വ്വം ഇവരെ സമൂഹം പുറത്താക്കുകയാണെന്ന് ഹമീദ് എഴുതുന്നു. സച്ചാര്‍ കമ്മീഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം ദളിതരേക്കാളും ഇന്ന് അവശത അനുഭവിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയിലെ മുസല്‍മാനാണ്. ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ മുസ്ലീമുകൾ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി കാലങ്ങളോളം വോട്ട് ചോദിച്ച് വന്നവരോട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു തുടങ്ങുകയാ‍ണ്. മ‌അദനിമാര്‍ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന മതരാഷ്ട്രീയം ഭൂരിപക്ഷമായ മിതവാദികളായ മുസല്‍മാന്‍ അമ്പേ തള്ളിക്കളഞ്ഞതാണ്. 2002-ലെ ഒരു സര്‍വ്വേ പ്രകാരം ഭൂരിപക്ഷം മുസല്‍മാനും നാലു ഭാര്യമാര്‍ വേണ്ട. വേണ്ടത് കുറച്ച് മുല്ലാമാര്‍ക്കാണ്, അവരിലൂടെ മാത്രം ലോകം കാണുന്ന ചെറിയ ഒരു വിഭാഗത്തിനും. അതിനു വേണ്ടിപ്പോലും പഴി കേള്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നത് ഇന്ത്യയില്‍ ഒരു സ്ഥാപനത്തില്‍ ജോലിയ്ക്ക് ആപ്പ്ലിക്കേഷന്‍ ഫോം പൂരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഇസ്ലാം പേരാ‍യതുകൊണ്ട് മാത്രം പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ഏതൊരു പൌരനെപ്പോലും തലയുയര്‍ത്തി ജീവിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ മുസ്ലീമിനാണ്. ലോകത്ത് എവിടെ ബോം‌ബ് പൊട്ടിയാലും അടുത്തിരിക്കുന്ന സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ തന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കുമോ എന്ന് മനസ്സില്‍ ഭയപ്പെട്ട് പോകുന്ന ഇന്ത്യന്‍ മുസല്‍‌മാന്റെ അവസ്ഥ ദയനീയമാണ്. അതായത് ഒരുവശത്ത് മതതീവ്രവാദികളും മറുവശത്ത് അത് കാരണം സംശയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ജനതയുമായി ഇന്ത്യയിലെ മുസല്‍മാന്‍ ഇന്ന് ഞെരുങ്ങുകയാണ്.

ഈയൊരു മുസ്ലീം വോട്ട്‌ബാങ്കിനെ ഇന്ത്യയിലെ മിക്ക പാര്‍ട്ടികളും ആവോളം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ പ്രധാനി കോണ്‍ഗ്രസ്സാണ്. ബി.ജെ.പി വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് വന്ന വിഷമയമായ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം ഇരകളായതും മുസ്ലീമുകളാണ്. ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ജനാധിപത്യപരമായി പ്രതികരിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണ് മിതവാദികളായ മുത്സീം യുവത്വം. ഹിന്ദുമുസ്ലീം ഐക്യമാണോ സ്വാതന്ത്ര്യമാണോ വലുതെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ ഹിന്ദു മുത്സീം ഐക്യമാണെന്ന് കൂസലില്ലാതെ പറഞ്ഞ മൌലാനാ അബ്ദുല്‍ കലാം ആസാ‍ദ് പോലെയുള്ള മതവിശ്വാസികളായ സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികളെ നെഞ്ചോട് ചേര്‍ത്തു പിടിക്കുവാന്‍ പഠിക്കുകയാണ് ഇന്ന് മുസല്‍മാന്മാര്‍. മിതവാദിയാകണമെങ്കില്‍ മതത്തെ തള്ളിപ്പറയണ്ടയെന്നും അവര്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരു താടിയോ ബുര്‍ക്കയോ കൊണ്ട് താലിബാന്‍ ആവില്ലായെന്നും സുപ്രീം കോടതികള്‍ അങ്ങിനെ വിധിക്കുന്നത്, താലിബാനാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ഇസ്ലാമെന്ന തെറ്റ് പ്രചരിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും അവര്‍ നിലവിളിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഇസ്ലാമിക മതനേതാക്കള്‍ ഫത്വ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത് തീവ്രവാദത്തിനെതിരെയാണ്. ഷേക്ക്-ഉല്‍-ഹിന്ദ് എക്സ്പ്രസ് ട്രെയിനുകള്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത് സമാധാനം പരത്തുവാ‍നാണ്. അങ്ങിനെയുള്ള ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന മുത്സീമുകളെ അപമാനിക്കുന്നതാണ് മ‌ദനിയെ പോലെയുള്ളവരെ പോസ്റ്റര്‍ ബോയ് ആക്കുന്നത് വഴി പുരോഗമന രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെന്ന് സ്വയം അവരോധിക്കുന്നവര്‍ ചെയ്യുന്നത്. ബാബ്രി മസ്ജിദുകളാണ് മദനിയെപ്പൊലെയുള്ളവരെ സൃഷ്ട്രിച്ചത് എന്ന വരട്ട് ന്യായം ഈ ജനാധിപത്യ പുരോഗമന മുസ്ലീങ്ങളുടെ മുഖത്തേക്ക് കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പലാകുന്നത് ബാബ്രി മസ്ജിദിനു ശേഷവും ഗുജറത്ത് നരഹത്യക്ക് ശേഷവും ഇന്ത്യയിലെ എത്ര മുസ്ലീമുകള്‍ തീവ്രമതവാദികളായി എന്നതിന്റെ കണക്കെടുക്കുമ്പോഴാണ്. ആ കണക്കുകളില്‍ തെളിയുന്നത് കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ ഹിന്ദുതീവ്രതയിലേക്ക് കുടിയേറിയെന്ന ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന സത്യമാണ്.

ഒരിക്കല്‍ മ‌ദനിയെ പരിപൂര്‍ണ്ണമായി കുറ്റവിമുക്തനാക്കിയെന്നു തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ, മ‌ദനിയെപ്പോലെ ഒരു തീവ്രമതനേതാവുമായി പ്രത്യക്ഷമായി സ്റ്റേജ് പങ്കിടുന്നതും അത് വെച്ച് വോട്ട് പിടിക്കുന്നതിലേയും അപാകത എന്തുകൊണ്ടോ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവാതെ പോവുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിനു വേണ്ടി കണ്ണടയ്ക്കുന്നു. അവരുടെ ലക്ഷ്യം രാഷ്ട്രീയമല്ല എളുപ്പത്തില്‍ കിട്ടുന്ന അധികാരമാണ്. അഴിമതിയാരോപണങ്ങളില്‍ മുങ്ങിപ്പോകുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍ എന്തു കച്ചിത്തുരുമ്പിലൂടേയും ജയിക്കണമെന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോഴാവണം നല്ലവണ്ണം കുരയ്ക്കുന്ന എന്നാല്‍ കടിക്കില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു നായയെ വിലകൊടുത്ത് വാങ്ങുന്നത് (നായ ഇവിടെ ഒരു രൂപകമാണ്). താന്‍ കടിയ്ക്കേണ്ടവനല്ല്ല എന്ന് നായ്ക്കും ഉടമസ്ഥനും തിരിച്ചറിയാതെ പോവുമ്പോള്‍ അതുയര്‍ത്തുന്നത് ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളാണ്.

ഇന്ത്യയില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന ഹിന്ദു വര്‍ഗ്ഗീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉപോല്പന്നമാണ് മദനിമാരുടെ ജനനമെന്ന് ന്യായീകരിക്കുന്നവര്‍ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷ ദാവൂദ് ഇബ്രാഹ്മിന്റേതാണ്, അവരുടെ ഗന്ധം വെടിമരുന്നിന്റേയും ചോരക്കറകളുടേതുമാണ്. സമാധാനപരമായി ജീവിക്കുന്ന, ഒരന്താരാഷ്ട്ര തീവ്രവാദ സംഘങ്ങളില്‍ പോലും പേരില്ലാത്ത ഇന്ത്യന്‍ മുസ്ലമാന്റെ അഭിമാനത്തിനും സേവനത്തിനും വിലപറയുകയാണവര്‍. അങ്ങിനെയുള്ളവരുടെ ഗൂഡലക്ഷ്യങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയുവാന്‍ കഴിയുമെന്ന് തന്നെ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തില്‍ അടിയുറച്ച് വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കുന്ന ജനതയ്ക്ക് കഴിയേണ്ടതാണ്. തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ഫലങ്ങള്‍ അതിന്റെ ചൂണ്ട് പലകയാവട്ടെ. രാഷ്ട്രീയമായി അകലം പാലിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ യുവത്വത്തെ ബുദ്ധിജീവികള്‍ പുച്ഛിച്ചു തള്ളാറുണ്ട്. മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗമെന്നും വൈറ്റ് ലെഗോണ്‍ കോഴികളെന്നും ഇവരെ വിളിച്ചാക്ഷേപിക്കാറുണ്ട്. ഇവരുടെ അരാ‍ഷ്ട്രീയതക്കെതിരെ പ്രസംഗിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങളെ കാറ്റില്‍പ്പറത്തി രാഷ്ട്രീയ പൊറാട്ട് നാടകങ്ങള്‍ക്ക് നിന്നുകൊടുക്കുവാന്‍ ബൌദ്ധിക ആത്മാര്‍ത്ഥതയുള്ള ചെറുപ്പക്കാര്‍‍ക്ക് കഴിയുമോ? അവരുടെ അരാഷ്ട്രീയതയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം പോലും ഇന്ന് ഇന്ത്യന്‍ രാ‍ഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികളുടേതാണ്. രാഷ്ട്രീയം എന്നാ‍ല്‍ കൊടിയുടെ നിറമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അതിജീവനമാണ് എന്ന് രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കില്‍.