കൂറ്

രണ്ട് ദിവസം അവള്‍ എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് പിടി വിട്ടിട്ടില്ല. അവളെ ഇടുപ്പില്‍ വെച്ച് നടന്ന് മറുവശത്തോട്ടൊരു ചെറിയ ചെരിവ് പോലെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസമായി. എന്റെ മുഖം നിറയെ അവള്‍ ഉമ്മ വെച്ചതിന്റെ നനവുകള്‍. കുഞ്ഞി കൈകള്‍ എന്റെ കഴുത്തിലേക്കവള്‍ ഒട്ടിച്ചു വെച്ചു.

അടുക്കളയില്‍ അടുപ്പ് ചൂടാവുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അവളെ ഒന്ന് നിലത്തിറക്കിയത്. അന്നേരം എന്റെ കാലുകളില്‍ അവള്‍ പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന് നിന്നു. കുഞ്ഞികൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടി കുഞ്ഞിപ്പല്ലുകള്‍ കാണിച്ച് അവളെ വാരിയെടുക്കാന്‍ എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു. കുളിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ പോലും അവള്‍ എന്നെ മുറുക്കെ പിടിച്ച് എന്നേയും നനയ്പ്പിച്ചു. അവളുടെ കാല്‍മുട്ടില്‍ പണ്ടേപ്പോഴൊ പറ്റിയ ഉണങ്ങിയ മുറിവില്‍ തൊട്ടു കാണിച്ച്, എന്റെ കൈ കൊണ്ട് അതില്‍ അവള്‍ തലോടി.

ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്റെ വലത്തെ കൈ അവള്‍ സ്വന്തമാക്കി. മരച്ച് പോയെങ്കിലും അവള്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കും വരെ ഞാന്‍ അതു അനക്കിയില്ല. ഒരിക്കല്‍ പോലും ഒന്ന് കരയുകയോ ചിണുങ്ങുകയോ എന്നെ വിട്ടു പോകണമെന്നൊ അവള്‍ കാണിച്ചില്ല. എന്റെ ഒരു അവയവം പോലെയവള്‍.

പക്ഷെ, ഇന്ന് അവളുടെ അമ്മ വാതില്‍ക്കല്‍ വന്നതും എന്നെ തള്ളി മാറ്റി, എന്നില്‍ നിന്ന് ഊര്‍ന്നിറങ്ങി അവള്‍ പെറ്റ വയറിനു മുകളുല്‍ നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഞാന്‍ കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന കുറുക്ക് അവള്‍ ആദ്യമായി തുപ്പിക്കളഞ്ഞു.

ഒന്നരവയസ്സിലും അവള്‍ ജീവിക്കാന്‍ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.