ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ തെറ്റുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുമോ?

നവമ്പര്‍ 2008 അമേരിക്കന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നിര്‍ണ്ണായകഘട്ടങ്ങളിലൊന്നാണ്. എട്ട് കൊല്ലം നീണ്ട് നിന്ന റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ജോര്‍ജ് ബുഷിനു ശേഷം സൈനികമായും സാമ്പത്തികമായും ലോകത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികള്‍ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാന്‍ കെല്പുള്ള ശക്തിസാമ്രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ അമേരിക്കയുടെ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ നവം‌ബര്‍ 4 2008.

അമേരിക്കന്‍ ജനാധിപത്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയ

അമേരിക്കയില്‍ പ്രധാനമായി രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളാണുള്ളത്. ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പാര്‍ട്ടിയും റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയും. ഗ്രീന്‍ പാര്‍ട്ടി മുതല്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി വരെ വിവിധ പാര്‍ട്ടികള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും അവയൊന്നും അത്ര കണ്ട് പ്രസക്തമല്ല. പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കാനായി ഒരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ ഓരോ പാര്‍ട്ടിയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, ആദ്യം ഓരോ പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്നുമുള്ള മത്സരാര്‍ത്ഥികള്‍ ഓരോ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേയും ജനഹിതി തേടുന്നത് വഴിയാണ്. പാ‍ര്‍ട്ടി നേതാക്കന്മാരല്ല സാധാരണയായി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കക. രണ്ട് പാര്‍ട്ടിയിലും രെജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്ന സാധാരണ ജനങ്ങള്‍, സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയിലൂടെ ആദ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുന്നതു വഴി, തികഞ്ഞ ഉള്‍പ്പാര്‍ട്ടി ജനാധിപത്യം നല്ലവണ്ണം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയാണിവിടെ (പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പാര്‍ട്ടി തിരിഞ്ഞാ‍ണെങ്കിലും ക്യാബിനറ്റിലേക്ക് രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളിലും നിന്നും ആളുകളെ ഭരണത്തിലേക്ക് നിയമിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നതും മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്). അതുകൊണ്ടാണ് ഹില്ലരിയും ഒബാമയും ഒരേ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ആണെങ്കില്‍ കൂടി അവര്‍ തമ്മിലുള്ള മത്സരം നടക്കുന്നത്. ഇതില്‍ ചില സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഡെമോക്രാറ്റായി രെജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് മാത്രമേ പ്രൈമറി തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂവെങ്കില്‍ മറ്റു ചില സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ എതിര്‍ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്കും പങ്കെടുക്കാം.

ഈ പ്രൈമറിയിലെ വോട്ടുകളില്‍ കൃത്യമായ ഭൂരിപക്ഷം രണ്ട് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും ലഭിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പാര്‍ട്ടിയിലെ മുന്‍പ് തിരഞ്ഞെടുത്ത ഡെലിഗേറ്റ്സിന്റെ (വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പാര്‍ട്ടി നേതാക്കള്‍ പോലെ) വോട്ടുകള്‍ കൂടി അവസാനത്തെ പാര്‍ട്ടി കണ്‍‌വെന്‍ഷനു പരിഗണനയില്‍ എടുക്കും. അങ്ങിനെ ഒരു പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ പാര്‍ട്ടി കണ്‍‌വെന്‍ഷനില്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കും. ഈ കണ്‍‌വെന്‍ഷനുശേഷം രണ്ട് പാര്‍ട്ടിയിലേയും തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ തമ്മില്‍ നടക്കുന്ന മത്സരമാണ് ശരിയായ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്കുള്ളത്. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ജോണ്‍ മെക്കയിന്‍ (John McCain) ആ സ്ഥാനം ഇത്തവണ അനായാസേന നേടിയെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പാര്‍ട്ടിയിലെ ഹില്ലരിക്കും ഒബാമയ്ക്കും വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് ഇപ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മെയ് ആറ് 2008 ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ സുപ്രധാന ദിനമാണ്.

റിപ്പബ്ലിക്കനും ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പാര്‍ട്ടിയുടേയും പ്രധാന വ്യത്യാസങ്ങള്‍

ഒരു താരതമ്യനത്തിനു ഇപ്പോഴത്തെ (അന്‍പത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഇങ്ങിനെ ആയിരുന്നില്ല സ്ഥിതി) റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടി വലതുപക്ഷ തീവ്രവാദ നയങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുന്ന ബിജെപി പോലേയും, ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പാര്‍ട്ടി എല്ലാവരേയും ഉള്‍ക്കൊള്ളിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കോണ്‍‌ഗ്രസ്സ് പോലെയുമാണ്. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടി ഭരണത്തില്‍ വരുമ്പോള്‍ സൈനിക ചിലവുകള്‍ കൂട്ടുകയും യുദ്ധത്തിനു സന്നദ്ധരാവുകയും വ്യവസായികള്‍ക്കും ഉപരിവര്‍ഗ്ഗത്തിനും കൂടുതല്‍ ടാക്സ് ബ്രേക്കുകള്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗവണ്‍‌മെന്റ് ഭരണം ജനങ്ങളില്‍ കുറയ്ക്കുന്നു എന്നാണ് റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ പൊതുവേയുള്ള പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന നയം.

ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പാ‍ര്‍ട്ടിയുടെ സത്ത സാധാരണ ജനങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടുന്ന വിദ്യഭ്യാസം, ആരോഗ്യ പരിരക്ഷ പരിപാടികള്‍ ഇവര്‍ കൊണ്ടു വരുകയും സൈനിക ചിലവുകള്‍ കുറയ്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബില്‍ക്ലിന്റണ്‍ അധികാരത്തില്‍ ആയിരുന്നപ്പോള്‍ സി.ഐ.എ ചിലവുകള്‍ ഗണ്യമായി കുറച്ചതിനാലാണ്, 9/11 സംഭവിച്ചതെന്നു വരെ ശക്തമായ ആരോപണങ്ങളുണ്ട്. ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്നാല്‍ അതുകൊണ്ട് തന്നെ വ്യവസായികള്‍ക്കും പണക്കാര്‍ക്കും ടാക്സ് കൂടുതല്‍ കൊണ്ടു വരുക, പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്കുള്ള പദ്ധതികള്‍ കൂടുതല്‍ നടപ്പിലാക്കുക പോലുള്ള നടപടികള്‍ മൂലം ബിഗ് ഗവണ്മെന്റ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ക്രിസ്ത്യന്‍ വലതുപക്ഷ തീവ്രവാദികള്‍ അനുകൂലിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിയാണ് റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടി. ഇതര രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം തീര്‍ത്തും വേണ്ട എന്ന് വാദിക്കുന്നവര്‍, തോക്ക് കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് ജന്മാവകാശം എന്ന് കരുതുന്നവര്‍, എണ്ണ നാച്ചുറല്‍ ഗ്യാസ് പോലുള്ള വ്യവസായികള്‍, അധികം ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്ത വെളുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ അങ്ങിനെ തെക്കോട്ടുള്ള ബൈബിള്‍ ബെല്‍റ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ മിക്കതും റിപ്പബ്ലിക്കന്‍സിനാണ് പൊതുവേ വോട്ട് ചെയ്യുക. ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ക്കാകട്ടെ പുതിയതായി വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാര്‍, ബ്ലൂ കോളര്‍ ജോലിക്കാര്‍, ബുദ്ധിജീവികള്‍, ലിബറല്‍ ആളുകള്‍ -- അങ്ങിനെയുള്ളവരാണ് അവരുടെ പ്രധാന അടിത്തറ. ഇതല്ലാതെ രണ്ട് ഗണത്തിലും പെടാതെ ഒരു പത്ത് ശതമാനത്തോളം സ്വതന്ത്ര ആ‍ളുകളുണ്ട്. അവരാണ് മിക്ക തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങളിലും മാറ്റങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നവര്‍. അവര്‍ക്ക് അപ്പോഴത്തെ സമ്പത്തിക നിലയോ സമകാലിക രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നങ്ങളോ മാത്രമേ ആര്‍ക്ക് വോട്ട് ചെയ്യണമെന്നതിനുള്ള കാരണഹേതു ആകുന്നുള്ളൂ.

റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ ഭരണം

അമേരിക്ക ഇന്ന് വന്‍ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. ചരിത്രം നോക്കിയാല്‍ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികള്‍ നേരിടാന്‍ റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ ഭരണം കൈക്കൊള്ളുന്ന ഒരു അടവാണ് കൂടുതല്‍ യുദ്ധങ്ങള്‍. രണ്ടാം ലോക യുദ്ധകാലത്ത് യൂറോപ്പ് തകര്‍ന്ന് തരിപ്പണമായപ്പോള്‍ അമേരിക്ക സൂപ്പര്‍ പവര്‍ പദവിയിലേക്ക് ഉയരാന്‍ പ്രധാന കരണങ്ങളില്‍ ഒന്ന് സൈനിക സാധനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയും വില്‍ക്കുകയും, അങ്ങിനെ സാമ്പത്തിക രംഗം വന്‍ കുതിച്ചു ചാട്ടം നടത്തുകയും ചെയ്തതു വഴിയാണ്. ഇത് തന്നെ പിന്നീട് വരുന്ന പല റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ ഭരണാധികാരികളും കണ്ണുമടച്ച് പാലിച്ചു പോന്നു. പ്രസിഡന്റ് ക്ലിന്റണ്‍ ഭദ്രമായൊരു സാമ്പത്തിക അടിത്തറ ഉണ്ടാക്കുകയും, ചരിത്രപരമായി അന്‍പതുകളിലെ ഹാരി ട്രൂമാനു ശേഷം അമേരിക്കയില്‍ സാമ്പത്തിക കടം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ആ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയാണ് റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റായ ജോര്‍ജ് ബുഷ് എട്ടു വര്‍ഷം ഭരണം കൈയ്യാളി ഇതുപോലെ മുന്‍പെങ്ങും ഇല്ലാത്ത തരം ഒരു പ്രതിസന്ധി അമേരിക്കയില്‍ സൃഷ്ടിച്ചത്. ഇതില്‍ നിന്ന് കരകയറാനും ഇറാക്കില്‍ നിന്നും സൈനിക പിന്മാറ്റത്തിനും കൂടുതല്‍ ലോക സമാധാനത്തിനും ഒരു ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പ്രസിഡന്റ് അമേരിക്കയില്‍ വന്നേ തീരൂ.

റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായ ജോണ്‍ മെക്കയിനാകട്ടെ ഒരു ഡെക്കറേറ്റഡ് യുദ്ധ ഹീറോയും (decorated war hero) ഇറാ‍ക്കില്‍ നിന്നും സൈനിക പിന്മാറ്റം ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആളും പറ്റുമെങ്കില്‍ ഇറാനേയും ആക്രമിക്കണമെന്ന് കരുതുന്ന ആളുമാണ്. അമേരിക്കയിലെ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങളായ ഇന്ധന വിലകൂടുതല്‍, ഭക്ഷ്യ വിലകൂടുതല്‍ ഇവയെല്ലാം അടുത്തൊരു യുദ്ധം കൊണ്ടല്ല നേരിടേണ്ടത്. മെക്കയിനെപ്പോലുള്ള ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കന്റെ ഭരണം ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ നയങ്ങളുടെ പിന്തുടര്‍ച്ചയേ ആവുകയുള്ളൂ. പക്ഷെ ക്രിസ്ത്യന്‍ വലതുപക്ഷ തീവ്രവാദികള്‍ക്ക് മെക്കയിനെ ഒട്ടും പിടുത്തമില്ല. എന്തിനു അധികം പറയുന്നു? ഡെമോക്രാ‍റ്റുകള്‍ക്കെതിരെ തീതുപ്പുന്ന ലേഖനങ്ങളും പ്രസംഗങ്ങളും എഴുതുന്ന വല‍തുപക്ഷവാദിയായ ആന്‍ കോള്‍ട്ടര്‍ (Ann Coulter), ‘മെക്കയിനാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഹില്ലരിക്ക് വോട്ട് ചെയ്യും’ എന്നു വരെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയിലാണെങ്കിലും ക്രിസ്ത്യന്‍ തീവ്രവാദത്തെ അനുകൂലിക്കാത്ത, ഇമ്മിഗ്രേഷന്‍ നയങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുന്ന എന്ന് വെച്ചാല്‍ ചില കാര്യങ്ങളില്‍ ഡെമോക്രാറ്റിനെ പോലെ പെരുമാറുന്ന ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കനാണ് ജോണ്‍ മെക്കയിന്‍. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഡെമോക്രാറ്റിക് വോട്ടേര്‍സിനു മെക്കയിനെ ഇഷ്ടക്കേടില്ല, എന്നാല്‍ ഇഷ്ടമുണ്ടു താനും. ഈ കാരണങ്ങളാല്‍ മെക്കയിനെ പോലൊരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ എതിര്‍‍ക്കുമ്പോള്‍ അതീവ ജാഗ്രതയും നല്ല രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളും മെനയണം. ഇത് ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ അവലോകനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.

ഒബാമ തരംഗം

ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പ്രൈമറി തുടങ്ങിയ സമയത്ത് രണ്ട് പ്രധാനികള്‍ റൂഡി ജൂലിയാനിയും ഹില്ല്ലരി ക്ലിന്റണും ആയിരുന്നു. ഒബാമ ഒരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി എന്നതിലുപരി അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടില്ല. പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഒബാമയുടെ രാഷ്ട്രീയ ജൈത്രയാത്ര. അധികം നാള്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിലില്ലായിരുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അധികം പേര് ദോഷം കേള്‍പ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വ്യക്തിയാണ് ഒബാമ. ഹില്ലരി എന്ന പേര് പറഞ്ഞാ‍ല്‍ തന്നെ ഓക്കാനിക്കുന്നവരുണ്ട്. അത്രമാത്രം ധ്രുവീകരണം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആളാണ് ഹില്ലരി ക്ലിന്റണ്‍. ഒബാമയാകട്ടെ ശാന്തന്‍, സത്യസന്ധന്‍, നല്ല പ്രാസംഗികന്‍, നല്ല മനുഷ്യന്‍. അങ്ങിനെ ഒരു നേതാവില്‍ കാംക്ഷിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളെല്ലാമുള്ള ഒരാള്‍. സ്ഥിരം രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കണ്ട് മടുത്ത ചെറുപ്പക്കാര്‍ ഒബാമയ്ക്ക് പുറകില്‍ പെട്ടെന്ന് അണിനിരന്നതും ഇതുകൊണ്ട് തന്നെ. ഒബാമ എന്ന ആമയുടെ (no pun intended) വിജയം ആരും മുന്‍‌കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നില്ല. ഒന്നാമത് ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരനെ, അതും അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരാള്‍ ഇതുപോലെ ഒരു തരംഗം സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് കാരണവന്മാര്‍ പോലും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നില്ല. തികച്ചും നല്ല ഒരു പ്രചരണം നടത്തി ഒബാമ പലരുടേയും പൊന്നോമന ആയി. അമേരിക്കന്‍ ജനത ഇന്നും മനസ്സില്‍ താലോലിക്കുന്ന ജോണ്‍ എഫ് കെന്നഡിയുമായി വരെ ഒബാമയെ താരതമ്യപ്പെടുത്തി.

ജോണ്‍ എഡ്വേര്‍ഡ്സ് എന്ന മറ്റൊരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പ്രൈമറിയില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞതോടു കൂടിയാണ് ഒബാമ ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ച് തുടങ്ങിയത്. പൊതുവേ ഒരു സ്ത്രീ പ്രസിഡന്റ് ആവുന്നത് അമേരിക്കന്‍ ആണുങ്ങള്‍ക്ക് അത്ര താല്‍പ്പര്യമുള്ള കാര്യമല്ല. ആ ഗ്യാപ്പിലാണ് ജോണ്‍ എഡ്വേര്‍ഡ്സ് എന്ന ഡേമോക്രാറ്റ് പിന്‍‌വാങ്ങിയതോട് കൂടി ഒബാമ ഇടിച്ച് കയറി, എല്ലം ശുഭം ശാന്തം എന്ന് കരുതിയിരുന്ന ഹില്ലരിയെ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞത്. മാത്രമല്ല, ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടേയും മറ്റും ചെറുപ്പക്കാരെ ഊര്‍ജ്ജസ്വലരാക്കി ഫലവത്തായ ഒരു പ്രചരണം നടത്തി ഹില്ലരിയേക്കാളും പണം സ്വരൂപിക്കാനും ഒബാമയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു. ഒബാമയ്ക്ക് മുന്‍പ് ഹില്ലരിയായിരുന്നു പ്രചരണത്തിനുള്ള പിരിവ് സ്വരൂപിക്കുന്നതില്‍ ഡെമോക്രാറ്റില്‍ മുന്‍പില്‍ നിന്നയാള്‍.

അമേരിക്കയില്‍ കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ ഒരുപാട് അനീതി നേരിടുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒബാമ അവര്‍ക്ക് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നുള്ള മന്നയാണ്. ബില്‍ ക്ലിന്റണെ ആദ്യത്തെ കറുത്ത പ്രസിഡന്റ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അത്രമാത്രം കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടി ബില്‍ ക്ലിന്റണ്‍ ഭരണകൂടം പദ്ധതികള്‍ നടപ്പാക്കിയിരുന്നു. എങ്കില്‍ പോലും ഒബാമയ്ക്ക് പിന്നില്‍ അണിനിരക്കുവാന്‍ ഒരു നിമിഷം പോലും അവര്‍‍ക്ക് വേണ്ടി വന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, അവര്‍ ക്ലിന്റണേയും ഹില്ലരിയേയും എളുപ്പത്തില്‍ തള്ളിപ്പറയുക വരെ ചെയ്തു. അതിനു കാരണമുണ്ട്. ഒബാമയെപ്പോലൊരു സ്വപ്നതുല്യമായ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി അവര്‍ക്ക് വിരളമായേ കിട്ടുകയുള്ളൂ. ബാ‍സ്കറ്റ് ബോള്‍ മാത്രം കളിച്ച് പണവും പ്രസിദ്ധിയും നേടുന്നവര്‍ എന്ന് ചീത്തപ്പേരുള്ള അവരുടെ ജനതയ്ക്ക് അഭിമാനത്തോടെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാവുന്ന ഒരാളാണ് ഒബാമ.

കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരനായ ഒബാമയുടെ വിജയം, വംശീയ വിഭാഗീയത ഘടകം അമേരിക്കന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു പരിധി വരെ മായ്ച്ചു കളയാന്‍ സാധിച്ചത് ചില്ലറ കാര്യമല്ല. ഹില്ലരിയേക്കാളും മെക്കയിനേക്കാളും വ്യക്തിപ്രഭാവത്തില്‍ ഒബാമയാണ് എന്തുകൊണ്ടും മുന്‍പില്‍. പക്ഷെ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ നിര്‍ണ്ണായക ഘട്ടത്തില്‍ ഡെമോക്രാറ്റ്സിനു വേണ്ടത് നല്ല വ്യക്തിത്വമുള്ള ആളെയല്ല മറിച്ച് തികഞ്ഞ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരിയെയാണ്. വ്യക്തിപൂ‍ജകള്‍ നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ വോട്ടുകളാ‍വില്ല.

എന്തു കൊണ്ട് ഹില്ലരി ക്ലിന്റണ്‍ ?

മറ്റൊരു ക്ലിന്റണ്‍ ഭരണം, രാജ്യഭരണം പോലെ എന്നെല്ലാം പലരും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഹില്ലരി തനതു ശൈലിയില്‍ തനതു കാര്യങ്ങള്‍ കൊണ്ടു തന്നെ നല്ല ഒരു ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാണ്. ഭര്‍ത്താവ് പരസ്ത്രീ ബന്ധങ്ങളില്‍ അകപ്പെട്ടപ്പോഴും ഭരണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം പിടിച്ചു നിന്നുവെന്നും, കാര്‍ക്കശ്യമുള്ള, അധികാരക്കൊതിയുള്ള സ്ത്രീയെന്നും അഹങ്കാരിയെന്നുമൊക്കെ ഹില്ലരിയെ ശ്രത്രുക്കള്‍ വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. പൊതുവേ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഭാര്യമാര്‍ ഫോട്ടോയ്ക്ക് ചിരിച്ചു കാണിക്കണം എന്ന് മാത്രമാണ് അമേരിക്കന്‍ ജനത ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെയല്ലാത്തവരെ (മേരി റ്റോഡ് ലിങ്കണ്‍ മുതല്‍) അവര്‍ എപ്പോഴും പഴി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഭര്‍ത്താവിന്റെ ഒപ്പം ഭരണകാര്യങ്ങളില്‍ താത്പര്യം കാണിക്കുകയും അമേരിക്കന്‍ ആരോഗ്യ പരിരക്ഷ പ്രതിസന്ധിഘട്ടം മുന്‍‌കൂട്ടി കാണുകയും ഭീമമായ ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കമ്പനികളോട് പടപൊരുതുകയും ചെയ്ത സ്ത്രീ‍യാണ് ഹില്ലരി ക്ലിന്റണ്‍. ഇതു കൂടാതെ തികഞ്ഞ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രജ്ഞനായ ബില്‍ ക്ലിന്റണിന്റെ കൂടെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തി പരിചയവും, ലോക രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുകയും അവിടുത്തെ നയതന്ത്രജ്ഞരെ പരിചയപ്പെടുകയും മറ്റുമുള്ള ഭരണ പരിചയം ഹില്ലരിയെ നല്ലൊരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാക്കുന്നു.

ഉറപ്പായും തോല്‍ക്കും എന്ന് മിക്കവരും വിധിയെഴുതിയ, ഇനി ക്ലിന്റണ്‍ കുടുംബത്തെ ഒരു ഭരണത്തിലും അടുപ്പിക്കില്ല എന്ന വാശിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ന്യൂയോര്‍ക്ക് സെനറ്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ന്യൂയോര്‍ക്ക്‌‌കാരി അല്ലാതിരുന്നിട്ട് കൂടി സുനിശ്ചിതമായ വിജയം കൊയ്ത് റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ എതിരാളിയെ തരിപ്പണമാക്കിയ ഹില്ലരിക്കാവും ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മെക്കയിനെപ്പോലെ ഒരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ നേരിടുവാനും ഒരു ഡെമോക്രറ്റിക്ക് ഭരണം അമേരിക്കയില്‍ തിരിച്ച് കൊണ്ട് വരുവാനും സാധിക്കുക. മാത്രമല്ല, റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ സിറ്റിങ്ങ് പ്രസിഡന്റായ ജോര്‍ജ് ബുഷ് ഒന്നാമനെ, ആരും അതുവരെ അറിയാതിരുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരനായ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ തോല്‍പ്പിച്ചു പ്രസിഡന്റായി എന്നുള്ളത് ദഹിക്കാത്ത വലിയ ഒരു വിഭാഗം വലതുപക്ഷ തീവ്രവാദികള്‍ ബില്ലിനെതിരേയും ഹില്ലരിക്കെതിരേയും സംഘടിച്ച് ഭരണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഓരോ ദിവസവും അവരെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ക്കെതിരെ എത്ര പണം ഒഴുക്കിയും അവരെ തുരത്താന്‍ പരിശ്രമിച്ചിട്ടുകൂടി ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നല്ലൊരു ഭരണം കാഴ്ച വെച്ചതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴും ഏറ്റവും ജനസമ്മിതിയുള്ള പ്രസിഡന്റാണ് ബില്‍ ക്ലിന്റണ്‍.

ബോറിസ് യെത്സിനുമായുള്ള ഒരു ഡിന്നറിനെക്കുറിച്ച് ഹില്ലരി തന്റെ Living History എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് :

Boris rarely touched his food. As each course was set before us, he’d push it away or ignore it while continuing to tell us stories. Sometimes the food itself became a story. When the Yeltsins hosted us at the brand-new Russian Embassy in Washington in September 1994, Bill and I were seated with them on a dais before dozens of tables filled with luminaries from Washington society as well as Russian and U.S. officials. Suddenly Yeltsin motioned Bill and me to lean toward him. “Heel-lary” he said. “Beel! Look at those people out there. You know what they are thinking? They all are thinking, ‘How could Boris and Bill be up there and not us?’ ” This was a telling comment. Yeltsin was smarter than some of his adversaries understood, and he was well aware of the whispering campaign from the Kremlin to the State Department that he was not acceptable or polished enough. He also knew that some of the same people disapproved of Bill’s exuberance and looked down upon his Arkansas roots.

പല പ്രമുഖരും ഇരുന്ന അഭിലഷണീയമായ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് കസേരയില്‍, പാവപ്പെട്ടവനായിരുന്ന, സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ട് മാത്രം ജീവിത വിജയം കാണാന്‍ സാധിച്ച ബില്‍ ക്ലിന്റണെ, ആ ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ ഹാര്‍ഡ് കോര്‍ റിപ്പബ്ലിക്കന്‍സ് വെറുത്തിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ പ്രസിഡന്റായ ഒന്നാം ദിവസം മുതല്‍ ബില്‍ ക്ലിന്റണെ താഴെയിറക്കാന്‍ പല തന്ത്രങ്ങളും അവര്‍ പയറ്റിക്കൊണ്ടുമിരുന്നു. ഈയൊരു റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ വലതുപക്ഷ തീവ്രവാദ കൂലിപട്ടാളക്കാരോട് നേരിട്ട പരിചയം ഹില്ലരിക്ക് മുന്‍പേ ഉള്ളത് എന്തുകൊണ്ടും ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഒരു വലിയ അനുഭവസമ്പത്താണ്. അത്രമാത്രം നെറികെട്ടതാണ് വലതുപക്ഷ റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ തന്ത്രങ്ങള്‍. കണ്ണിനു കണ്ണ്, പല്ലിനു പല്ല് എന്ന് പിടിച്ചു നില്‍ക്കേണ്ടതായി വരും അവരുടെ മുന്‍പില്‍. ഒബാമയാകട്ടെ ആദ്യം തന്നെ താന്‍ ഒരു സാധാരണ രാഷ്ട്രീയക്കാരനല്ല എന്ന് പേരെടുത്ത് പോയി. അതുകൊണ്ട് നെഗറ്റീവ് ആയ പ്രചരണം നടത്താന്‍ പോലും മുന്‍പ് ഉണ്ടാക്കിയ പ്രതിച്ഛായ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ഹില്ലരിയുടെ നെഗറ്റീവ് പ്രചരണത്തിനു മുന്‍പില്‍ പോലും ഒബാമയ്ക്ക് പിടിച്ച് നില്‍ക്കുവാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഒഹായോ പെന്‍സില്വേനിയ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഹില്ലരിയുടെ വിജയം കാട്ടിത്തന്നിരിക്കുന്നു. ഹില്ലരിയാകട്ടെ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയിലെ സ്ഥാനര്‍ത്ഥിയെന്ന നിലയില്‍ ഒബായ്ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിച്ചിട്ടുമില്ല. അതാവില്ല മെക്കെയിനെതിരെ ഒബാമ എതിരാളിയായി നില്‍ക്കുമ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടി പോലുള്ള ഒരു പാര്‍ട്ടിയെ നേരിടാന്‍ അവര്‍ മെനയുന്ന സകല കുതന്ത്രങ്ങളും മുന്‍പില്‍ കണ്ട് കണക്ക് കൂട്ടി പോരാടാന്‍ സന്നദ്ധരായിരിക്കണം.

അധികം രാഷ്ട്രീയ പരിചയമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒബാമയ്ക്ക് പ്രസംഗിക്കുമ്പോള്‍ ഒരുപാട് പിഴവുകള്‍ സംഭവിക്കുന്നു. ഈയടുത്ത് ഉണ്ടായ, ജോലിയില്ലാത്ത വെളുത്ത ആളുകള്‍ തോക്കും കൊണ്ടു നടക്കുന്നു എന്ന വാക്കുകള്‍ ഒബാമയ്ക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന ക്ഷീണം ചില്ലറയല്ല. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഒബാമ ഒരു വരേണ്യ വര്‍ഗ്ഗക്കാരനായും മറ്റും മാറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അമേരിക്കയിലെ വരേണ്യനായ കറുത്തവന്‍ എന്നത് ഒരു പരിധി വരെ വിരോധാഭാസം ആണെങ്കിലും അങ്ങിനെയൊരു പ്രതിച്ഛായ കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരില്‍ പോലും വിഭിന്നത ഉണ്ടാക്കും. ഒബാമ എന്തു ഭക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് വരെ പത്രങ്ങള്‍ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സാധാരണ അമേരിക്കകാരുടെ പോലെ ബിയറും പാന്‍ കേക്കും അല്ല, മറിച്ച് സമ്പന്നവര്‍ഗ്ഗക്കാരുടെ ഭക്ഷണമായ ഓര്‍ഗാനിക്ക് സാല‍ഡാണ് ഒബാമ കഴിക്കുന്നതെന്നും അതുകൊണ്ട് ജനങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഒരുപാട് അകന്ന് നില്‍ക്കുന്നുവെന്നും ആ ഒരൊറ്റ വാക്യത്തില്‍ ഒബാമയെ അടയാളപ്പെടുത്തി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഇതെല്ലാം മാറ്റി നിറുത്തിയാല്‍ കൂടിയും ഒബാമ ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരന്‍ എന്ന് തെളിഞ്ഞു തന്നെ കിടക്കുന്നു. എത്രയൊക്കെ വംശീയ വിഭാഗീയത ഇല്ല എന്ന് വെളുത്ത അമേരിക്ക പ്രസംഗിച്ചാലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ കറുത്ത നിറം അവജ്ഞയോടെ വീക്ഷിക്കുന്നവരാണ്. കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ കാര്‍ നിറുത്താന്‍ ഭയപ്പെടുന്ന, അവരെ കാണുമ്പോള്‍ പേര്‍സോ വാലറ്റോ മുറുക്കെ പിടിക്കുന്നവരാണ് വെളുത്ത അമേരിക്ക. ഇപ്പോഴത്തെ തലമുറയാണ് അതിനൊരപവാദം. അവരാണ് ഒബാമയ്ക്ക് പുറകില്‍ അണി നിരക്കുന്നവര്‍. പക്ഷെ പോളിംഗ് ബൂത്തില്‍ ഇവര്‍ പൊതുവേ എത്താറില്ല. കോളേജിലോ മറ്റോ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരി‍ക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങളുടെ വിലക്കയറ്റമോ മറ്റോ അധികം ബാധിക്കാറില്ല എന്നതു തന്നെ പ്രശ്നം. അത് ബാധിക്കുന്നത് സിംഗിള്‍ മദേര്‍സിനേയും ബ്ലൂ കോളര്‍ ജോലിചെയ്യുന്നവരേയും വയസ്സായവരേയുമാണ്. ഇവരാരും ഒബാമയെ ഇതുവരെ പിന്താങ്ങിയിട്ടില്ല. ഈ ഒരു വിഭാഗത്തിനു ഇപ്പോഴും ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരനു ഭരണം ഏല്‍പ്പിക്കണോ എന്ന ഭയമാണ്. പുതിയ ഒരു മാറ്റമോ പരീക്ഷണമോ താങ്ങുവാനുള്ള മനസ്സ് ഇവര്‍ക്കില്ല. ഒബാമ കറുത്തവന്‍ എന്നതു തന്നെ ഇവര്‍ക്ക് ഒരു പുതിയ പരീക്ഷണമാണ്.

ഇത്രമാത്രം ഒബാമ തരംഗം ഉണ്ടായിട്ടും, മാധ്യമങ്ങള്‍ ദിവസേന കൊട്ടിഘോഷിച്ചിട്ടും ഇവരെ കയ്യിലെടുക്കുവാന്‍ ഡെമോക്രാറ്റുകളുടെ ഇടയില്‍ പോലും ഒബാമയ്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നുള്ളത് ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ ആഴത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട വസ്തുതയാണ്. ഒബാമയാണ് മെക്കെയിനെതിരെ എങ്കില്‍ ഈ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ വോട്ടുകള്‍ മെക്കയിനു വളരെ എളുപ്പത്തില്‍ തന്നെ കിട്ടുന്നു. അതു മാത്രം മതി മെക്കയിനു വിജയിക്കാന്‍. ഈ വിഭാഗക്കാരാണ് പോളിംഗ് ബൂത്തില്‍ വരുന്നവര്‍, കാരണം ഭരണമാറ്റങ്ങള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ബാധിക്കുന്നത് ഇവരെയാണ്. ഇതിനെല്ലാത്തിനും പുറമേ, അമേരിക്കയില്‍ ജയിലില്‍ കിടക്കുന്നവരില്‍ 90% കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍, തനി വങ്കന്മാരായ ജെസ്സി ജാക്സണ്‍ (Jessie Jackson), ആല്‍ ഷാപ്ടന്‍ (Al Sharpton) പോലുള്ള കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ നേതാക്കളുടെ വിടുവായിത്തരങ്ങള്‍ ഇവയെല്ലാം ഒബാമയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ബാധിക്കും. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഒബാമയുടെ പള്ളിയിലെ പാസ്റ്റര്‍ ആയ ജെറമിയ റൈറ്റ് (Jeremiha Wright) എന്നയാളുടെ വംശീയ വിദ്വേഷം കുത്തിനിറച്ച പ്രസംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഒബാമ മറുപടി പറയേണ്ടതായി വരുന്നു. ഏതൊരു രാജ്യത്തേയും ന്യൂനപക്ഷത്തിനു ഇതുപോലെയുള്ള ചരിത്ര സാമൂഹിക ഭാരങ്ങള്‍ അതിജീവിച്ചേ മുന്നേറുവാന്‍ സാ‍ധിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന സത്യം ഇവിടേയും മറക്കുവാന്‍ സാധിക്കില്ല. മാത്രമല്ല ഒബാമയ്ക്ക് കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ക്ക് ചെയ്യുവാന്‍ സാധിക്കുന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ ഹില്ലരിക്ക് അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുവാന്‍ സാധിക്കും. കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരനായ ഒരു പ്രസിഡന്റിന്റെ ഓരോ ചലനവും ആളുകള്‍ നിരീക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒബാമ വിജയിച്ചാല്‍ കൈകള്‍ കെട്ടപ്പെട്ടു പോവും.

മെക്കയിനും ഒബാമയും ഈ സുപ്രധാന തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ഒരു വംശീയ തിരഞ്ഞെടുപ്പായി മാറ്റും. അതില്‍ മെക്കയിന്‍ വിജയിക്കുകയും ചെയ്യും. നിഷ്കര്‍ഷയോടെ പള്ളിയില്‍ പോകുന്ന വെളുമ്പന്മാരാണ് ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ വിജയത്തിനു പിന്നില്‍. അതേ വെളുമ്പന്മാര്‍ മെക്കയിനെ ഇഷ്ടമല്ലെങ്കില്‍ പോലും ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരനെ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് കസേരയില്‍ ഇരിക്കുന്നത് തടയുവാന്‍ പോളിംഗ് ബൂത്തില്‍ കാത്തുകെട്ടിക്കിടക്കും. റഷ് ലിം‌ബാ (Rush Limbaugh) , ഷോണ്‍ ഹാനിറ്റി (Sean Hannity) പോലുള്ള, വെള്ളക്കാരെ വളരെയധികം സ്വാധീനിക്കുന്ന റേഡിയോ‍ റ്റോക്ക് ഷോ ഹോസ്റ്റുകള്‍ ഇതൊരു ജീവന്മരണ പോരാട്ടമായി എടുക്കും. മറിച്ച് ഹില്ലരിക്കെതിരെയാണെങ്കില്‍ അവര്‍ ഇത്രമാത്രം പോരാടുകയില്ല, കാരണം ഇവരുടെയിടയില്‍ മെക്കയിനും ഹില്ലരിയും ഏകദേശം ഒരേപോലെ വെറുക്കപ്പെടുന്നവരാണ്.

ബില്‍ ക്ലിന്റണെ പോലെ ഇത്രയും ജനപ്രിയനായ ഒരു ഭരണാധികാരി ഉണ്ടായിരിന്നിട്ട് കൂടി അതു കഴിഞ്ഞുള്ള ഭരണം കളഞ്ഞു കുളിച്ച വിഡ്ഡികളാണ് ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍. എന്നാല്‍ റേയ്ഗന്‍ (Ronald Reagan) എന്ന റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ പോപ്പുലര്‍ പ്രസിഡന്റിന്റെ വാലില്‍ തൂങ്ങി വൈസ് പ്രസിഡന്റായ ജോര്‍ജ് ബുഷ് ഒന്നാമന്‍ എളുപ്പത്തില്‍ അടുത്ത പ്രസിഡന്റായി. അതുപോലെയൊന്ന് ആവര്‍ത്തിക്കാ‍ന്‍ ഡെമോക്രാറ്റായ ആല്‍ ഗോറിനു കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം ജനങ്ങളില്‍ നിന്ന് അകന്ന് നിന്നിരുന്ന, സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്ക് വിവരമില്ല എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു ആല്‍ ഗോര്‍. ജോര്‍ജ് ബുഷാകട്ടെ തെറ്റുകള്‍ പറ്റുന്ന സാധരണക്കാരനായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ പ്രതിച്ഛായ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അതേ തെറ്റു ജോണ്‍ കെറി (John Kerry) എന്ന ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയും ആവര്‍ത്തിച്ചു. യുവജനങ്ങളായിരുന്നു ജോണ്‍ കെറിയുടേയും ആല്‍ ‍ഗോറിന്റേയും ശക്തി. തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു മുന്‍പുള്ള പോളുകളിലെല്ലാം ഇവര്‍ മുന്‍പില്‍ നിന്നിട്ടും ജോര്‍ജ് ബുഷ് അനായാസേന വിജയിച്ചു. ജോണ്‍ കെറി യുദ്ധത്തിനു പോയ പഴയ ഒരു പട്ടാ‍ളക്കരനായിട്ട് കൂടി അത് ഫലവത്തായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. യുവജനങ്ങള്‍ റാലിക്ക് വരും, പക്ഷെ വോട്ടിങ്ങ് ബൂത്തില്‍ എത്തുന്നില്ല. ഒബാമയെ പിന്താങ്ങുന്നത് വഴി ഇതേ തെറ്റ് ആവര്‍ത്തിക്കുകയായിരിക്കും ഡെമോക്രറ്റുകള്‍. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍സിനെ തോല്‍പ്പിക്കുവാന്‍ വേണ്ടത് രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളാണ്, വെറും ആളെക്കൂട്ടുന്ന തരം ഗിമ്മിക്കുകളല്ല.

ഹില്ലരിയാണ് ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെങ്കില്‍ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങള്‍ കാരണം ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ട ആളുകളെ ബില്‍ ക്ലിന്റണിന്റെ നല്ല ഭരണകാലം പതുക്കേ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുവാന്‍ സാധിക്കും. അന്ന് സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടി നടത്താന്‍ ശ്രമിച്ച ആരോഗ്യ ഇന്‍ഷുറന്‍സ് പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചും ജനങ്ങളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താം. മെക്കയിന്‍ തന്റെ പട്ടാ‍ള യോഗ്യതകള്‍ ഹില്ലരിക്കെതിരെ എടുക്കുമ്പോള്‍ ഇനിയൊരു യുദ്ധം വേണമോ എന്നും ഹില്ലരിക്ക് ചോദിക്കുവാന്‍ സാധിക്കും. ഇനിയൊരു യുദ്ധമല്ല, മറിച്ച് സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയാണ് അമേരിക്കന്‍ ജനതയ്ക്ക് ആദ്യം വേണ്ടത്. അതു കൊണ്ട് മെക്കയിന്‍, ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ തെറ്റുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കും എന്ന് തന്നെ വോട്ടര്‍മാരെ മനസ്സിലാക്കിപ്പിക്കാം. ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് ന്യൂക്ലിയര്‍ വാര്‍ഹെഡ്സിന്റെ റെഡ് ബട്ടണ്‍ അമര്‍ത്താന്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചു കൊടുക്കണോ എന്നുള്ള തന്ത്രപരമായ പ്രചാരണ സൂചനകളില്‍, ഇപ്പോള്‍ മെക്കെയിനു വോട്ട് ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ സ്ത്രീകളെ തന്റെ പുറകില്‍ അണി നിരത്തുവാനും കഴിഞ്ഞേക്കും.

അമേരിക്ക ഒരു സ്ത്രീയെ പ്രസിഡന്റാക്കാന്‍ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് പുറത്ത് വരുന്ന പുതിയ പോളുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങിനെയൊരവസരം ഇനിയും ഡെമോക്രറ്റുകള്‍ കളഞ്ഞുകുളിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഡെമോക്രാറ്റുകള്‍ക്ക് വ്യക്തിപൂജയാണോ അതോ അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഒരു ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പ്രസിഡന്റിനെയാണോ വേണ്ടത് എന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് മെയ് ആറിനു നടക്കുന്നു ഇന്റ്യാന (Indiana), നോര്‍ത് കാരലിന (North Carolina) തിരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍ വ്യക്തമായി കാണിച്ചു തരും. ഇവയില്‍ ഹില്ലരി വിജയം കൊയ്താല്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഹില്ലരിയുടെ വൈറ്റ് ഹൌസിലേക്കുള്ള ജൈത്രയാത്ര ആരംഭിക്കും.

ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കനെ അത് എത്ര നല്ലയാളായാലും ശരി, അതേ റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ നയങ്ങളുള്ള ഒരാളെ ചുമക്കുവാന്‍ അമേരിക്കന്‍ ജനതയ്ക്ക് ഇനിയും കെല്‍പ്പുണ്ടോ എന്ന് അവര്‍ സ്വയം തീരുമാനിക്കണം.